قضاوت ؟

چقدر نوشته بودم و از دست رفت. لپ تاپم نفسهای آخرش و می کشه و مجبور شدم بالاخره به فرمت کردن درایو سی و . . .

دلم تنگ شده بود برای دوبار نوشتن اینجا اما وقت کم بود. دو ماه انرژی زیادی برای یه کاری گذاشتم که جواب نداد ، البته بیشتر تقصیر گردن انتخاب اشتباه خودم و حماقت شریکم بود. نمی باید انتظار می داشتم شخصی با چنین خصوصیاتی بتونه یه کار حرفه ای و هضم کنه. اما خود یه درس و یه تجربه جدید به زندگیم اضافه شد هرچند به قیمت تار موی سپیدی دیگر.

من آدم مثبت اندیشی هستم و از آدمهای منفی خوشم نمیاد و سعی می کنم ازشون دوری کنم.اطرافیان و دوستان من باید حتما آدمهایی باشن با افکار بزرگ و مثبت و رو به جلو. گاه اتفاق میوفته که غر زیاد می زنم اما این دلیلی بر منفی نگری یا نا امیدی نیست. من تا لحظه ای که زنده ام کوه اعتماد به نفس هستم و امید. یاد گرفتم که اینطور باشم. سختی های این چند ساله از من آدمی ساخت که هر ثانیه آماده شروعی دوباره هستم. در هر زمینه ای.

مرد گریه می کنه ، مرد خسته میشه ، مرد ممکنه زورش به چیزی و کاری و کسی نرسه ، مرد ممکنه نتونه در قوطی مربا رو هم حتی باز کنه ، مرد احساس داره ، مرد پر از احساس و هیجان ه ، مرد دلش می گیره از خیلی چیزها ، مرد هم یه وقتهایی یه شونه برای گریه کردن و سز گذاشتن می خواد ، مرد هم باید زیبا باشه ، مرد هم باید تمیز باشه ، مرد هم باید به ظاهر خودش برسه ، مرد هم می تونه تنهایی غصه بخوره . . .

به نظرم چیزی که یه مرد و مرد می کنه سبیلش و رنگ تی شرتش نیست ، مرد باید معرفت و جرات داشته باشه. جرات امتحان کردن ، یاد گیری ، ریسک کردن. باور کنین همین چند کلمه میتونه در موقع خودش یه مرد و کاملا جذاب کنه. شاید نه در جامعه ای با طرز فکر ایران الان ما. یادم میاد زمانی که سرباز شدم و باید خودم و معرفی می کردم نرفتم. یکی از دلایلم این بود همه فکر می کردن باید سربازی رفت تا مرد شد؟! و من فکر می کردم به اندازه سن و سال اون وقتهام مرد شده بودم. نرفتم تا وقتی که دوست دختری ازپیدا کردم و در اوج جوونی تصمیم به ازدواج گرفتیم. به خاطر اینکه خانوادش معتقد بودن که مرد باید بره سربازی ، کار و بارم و ول کردم ورفتم سربازی و بعد هم بخاطر اینکه سرباز بودم و 2 سال علاف و نه کاری و نه هیچی همون دختر ولم کرد.

جالب بود نه؟ همین الان اگه از یه جوون 24و25 ساله بپرسیم سربازی رفتی یا نه و جوابش منفی باشه باز هم قضاوتش می کنیم و نشناخته نا کامل می دونیمش.

این هارو گفتم شاید مایی که این نوشته هارو می خونیم یکم فکر کنیم.

و در آخر بگم ، اسم این وبلاگ اگر تنهاییست به معنای تنهایی زمینی ای که خیلی هامون فکر می کنیم نیست. من همیشه دوستان خوب و عالی کنارم داشته م و دارم. دختر و پسر ، ایرانی و خارجی .

اینجا یکنفر تنهاست چون همیشه سعی کرده قدش از این دنیا یکم بلندتر باشه ، همین.

/ 3 نظر / 53 بازدید
مهدی

اینم میگذره داداش..

قضاوت کردن عادت خیلی از آدمهاست آدمهایی که بی خبر از همه چیز خودشان قاضی می شود خودشان حکم صادر می کنند و .. این دسته از آدمها در زندگی مثل کلمات اضافی هستند باید دورشان انداخت فقط همین